‘รับเนื้อเรื่องก็ตามด้านล่างครับLet’s GO
夏末的一个炎热的日子里，一只狐狸沿着尘土飞扬的小径奔向农场，像狐狸一样侦听其他生物并闻着空气。
，นวันสุดท้ายของฤดูร้อน，าป่าตัวหนึ่งวิ่งไปตามทางไปฟารงไปฟนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่น，หมาป่าตัวนั้นฟังเสียงและดมกลิ่นสิ่งมีชีวิตผ่านอากาศ
天色已经晚了，漫长的一天过后，太阳的脸看起来有点红，掉到了灌木丛后面。
นี่มันสายแล้วอาทิตย์ในวันนี้เห็นเป็นสีแดงเล็กๆ（ตอนเย็นๆ）และกำลังจะตกแล้วหมาป่ามองผ่านหลังพุ่มไม้
这是狐狸最喜欢的一天。 农夫的工作完成了。 他脱下了泥泞的靴子，走进去喝茶。 当农夫把靴子放在外面时，狐狸才露面。
นี่เป็นช่วงเวลาดีของหมาป่ามากๆ（น่าจะหมายถึงเวลาที่หมาป่าอากหากิน）。 ชาวนาก็ทำงานเสร็จแล้วและเขากำลังถอดรองเท้าบูธซึ่งเต็มไปด้วยโคลนและเข้าบ้านเพื่อไปดื่มชาหมาป่าได้โผล่ไปให้ชาวนาเห็นหลังจากที่เขาถอดรองเท้าบูธไว้ด้านนอก
然后，如果他像农民一样用枪追赶狐狸，他首先必须坐在台阶上，重新穿上靴子，狐狸才会有足够的时间逃跑。
（ากนั้นถ้าเขนั้นถ้าแนั้น（（น่นอนเขาทำ）ขั้นแรกเขานั่งแล้วใส่รองเท้าบูธเข้าไปใม่อีกครั้งและก็เป็นเวลามากมากมาที่จะทำให้หมายที่จะทำให้หมาปาได้วิ่งหนี
狐狸当然很聪明，也很帅，但是没有人比狐狸自己更了解这一点。
หมาป่ามีความฉลาดและหล่อแต่ไม่มีใครรู้เช่นนั้นนอกจากหมาป่าเอเ
他会花几个小时看着自己的倒影，欣赏着他漂亮的红色外套和雪白围嘴。 他会看着他那双修长的黑色双耳，与那双圆滑的黑色耳朵相配。
，ามองตัวเองและชื่นชมไปกับความสวยงามของตัวเอง，ามีขนสีแดงสวย，ขนได้คางสีขาวเหมือนหิมะ，ขาสีดำซึ่งดูเข้ากับหูสีดำเงางามอย่างลงตัว
他圆润的黑耳朵与闪亮的黑色鼻子相配，看上去就像是一块抛光的小卵石。
และตาสีดำเงางามของเขายังดูเข้ากับจมูกสีดำเหมือนก้อนหินเล็กๆ
但他认为，最重要的是，他光荣的浓密尾巴，就像浸入粉刷的大而柔软的画笔一样。
แต่สิ่งที่ดีกว่าทั้งหมดนั้นคือหางใหญ่อันงดงามเหมือนพู่กันสีอ่อนที่จุ่มลงในน้ำล้างหน้า
农夫在晚上把母鸡，兔子和鹅关在笼子里，然后把鸭子赶到鸭子池中间的小岛上，以免聪明的狐狸把它们捉住。 他知道狐狸讨厌游泳。
งไปที่แม่ไก่อนกลางคืนชาวนามองไปที่แม่ไก่，กระต่ายและานและเขาส่งเสียงไล่เป็ดไปที่เกาะเล็กๆใจกลางบ่อน้ำ
但是狐狸不仅吃了鸡，兔子，鸭和鹅，尽管他会把它们全部放到菜单上，有一半的机会。
แต่ว่าหมาป่าก็ไม่ได้กินแค่แค่รหมายเป็ดและห่านเท่านั้นแม้ว่าเขาจะกินมันทุกครทุกคอมีโอกาสก็ตาม
如果他不能进入母鸡舍，也不能游泳到鸭岛，并且如果鹅像大雁一样在他身上大惊小怪并向他的喙嘎嘎作响，那总会有别的东西可以吃。
ถ้าเขาไม่สามารถเข้าไปในเล้าไก่และไม่สามารถว่ายน้ำไปกินเป็ดบนเกนเกาเก
农夫with着垃圾扔掉了，蚱hopper，老鼠，蠕虫，青蛙，鸡蛋和大块的肉。
ที่ตรงนี้มีทาก，ตั๊กแตนมหนู，หนอน，ไข่ระดูกติดเนื้อชิ้นใหญ่ที่ชาวนาทิ้งไว้ในกองขยะ
今晚有水果！
และคืนนี้มีผลไม้！
狐狸抬头看着挂在他头顶的一大串多汁的葡萄。 他非常口渴。 他可以想象下巴里流淌着甜美可口的果汁。
หมาป่ามองขึ้นไปบนหัวซึงมี่กิ่งไม้ใหญ่กิ่งหนึ่งซึ่งมีองุ่นแขวนอยู่หมาป่านั้นหิวกรหิวกายน้ำมากเข้าจินตนาการาาาาาารความอร่อข
但是他无法到达他们。
แต่ว่าเขาไม่สามารถเอื้อมถึงมันได้
他很聪明，不是吗？ 每个人都这么说，而狐狸习惯于得到他想要的东西-所以他会跑过去，然后……跳！
ต้รกันนะที่ฉลาดเขาไงละเขาคิดเช่นนั้นหมาป่าเคย（ต้อง）ได้ทุกสิ่งที่เขาต้องการดังนั้นเขาจึงวิ่งและกระโดด
错过了！
พลาดด！
他又跳了起来……
เขากระโดดอีกครั้ง
然后再次。 他跳来跳去，蹦蹦跳跳，翻了个筋斗。 但是多汁的葡萄总是遥不可及。
และอีกครั้งเขากระโดดกระโดดและกาก็แล้วแต่ก้ไม่สามารถเอื้อมถึงผลองุ่นได้
狐狸终于停了下来，又热又喘气。
ท้ายที่สุดหมาป่าก็หยุดทั้งร้อนและหายใจหอบ
“哈哈，好！”他自言自语。 “葡萄看起来并不多汁，我只知道它们会像柠檬一样苦。 hoo！ 谁想吃酸葡萄！”
‘ฮ่าาาไรเนี่ย’เขาคุยกับตัวเอง。 ‘องุ่นนี่ดูไม่เหมือนผลไม้เลยและฉันรู้ว่ามันจะต้องขมเหมือนมะนาวแน่เลย。 อี๋ใครจะไปต้องการกินองุ่นที่เปรี้ยวกัน’
狐狸沿着尘土飞扬的小路缓慢地走回他的书房，鼻子在空中，尾巴在两腿之间，就像饿了，失望的狐狸一样。
และหมาป่าก้เดินช้าๆเข้าไปในรังซึ่งทางเต็มไปด้วยฝุ่นด้วยความรู้สึกโกรธและผิดหวัง
有时，当我们无法获得想要的东西时，我们会假装我们从不想要它。
บางครั้งที่เราไม่ได้สิ่งทีต้องเราก้จะแกล้งมำเป็นว่าเราไม่เคยต้องการสิ่งนั้น
