嘿，你知道吗？
我是这样爱你。
想象力 ：李·杰诺（Lee Jeno）x纳在敏（Na Jaemin）
主题曲 ：iKON的“最好的朋友”
标签 ：#loopnm
”“เหี้！ ”
。อนรับค่ำคืนวันศุกร์ที่สดใสด้วย..กลิ่นเหล้าและมนุษย์สิ้นสติจำนวนหนึ่งคนึ่งคนถ้วนถ้วนกลากลอง
แม่งอย่างนี้ทุกที！ เมาเป็นหมาแต่ยังอุตส่าห์หาทางไต่ขึ้นห้องกูมาจนได้ไอ้เวร！
“มึงตื่น！ ””
“อือออออุ้มหน่อยยยยย〜”
“อุ้มเหี้ยไร!! ให้ไวเลยเหม็นชิบหาย”
。าเหตุที่มันเมาเรื้อนขนาดนี้มีอยู่ไม่กี่อย่างไม่งานเหวอมันไม่ก็หญิง..ทะเลาะห่าเหวอะไรตั้งแต่สมัยไหนก็ต้องเป็นผมที่เฝ้ามันเอาไว้ไม่ให้ไปฟัดกับหมาจริงๆ
มัาไปจีบเขาโดนแหกมามันก็วิ่งแจ้นร้องไห้มาฟ้องว่าเขาไม่ชอบมันนี่นั่นั่นโน่น
โตยันเลียตูยีรีาาออู่ล่ะดีอแม่งเสืออปชั่นเสริมด้วยิมด้วอลกอฮอล์ในกระแสเลือดเออดี！ เมาไปแหกปากไป!! !!!อาให้สาแก่ใจมึงไปเลย!!!
“มึงงงง〜เขาไม่บอกชอบกูสักทีอ่ะทำไม..กูหล่อนะ”
“หล่อไร้สติสิแม่งจะเรจะเอา”
ห้ะ？ มึงจะเอา？ มาจ้ะเอากันนนน〜”
“ไอ้สัส！ มึงไปทำห่าไรก็ได้ให้หายเมาก่อนเจโน่!!! ”
“โห〜มึงอ่า〜กูมีแค่มึงเลยน้าาาา〜”
“……”
。นฟังอ่ะครับใจกู..ไอ้เหี้ยโน่！ เหลวเป็นน้ำแล้ว!!
。รอยากตะโกนใส่หน้ามันทุกครั้งที่มันพูดแบบนี้..ถ้ามีแค่กูทำไมไม่รักกูสักที！？ !!!รเอ้ย!!!
ผมกับมันอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ประถมพ่อก็เพื่อนกันบ้านก็ติดกันเรียนที่เดียวกันจะมีก็ตอนทำงานนี่ล่ะได้ห่างกันบ้างสักที
ความรู้สึกผมมันเริ่มมาตั้งแต่เจโน่มันบอกว่าจะจีบเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาตอตม。ปลายปีหนึ่ง
คุณเคยเป็นกันไหมอ่ะ？ …เออจี๊ดเนอะมันแบบ..ขยุกขยุยในหัวใจอ่ะไม่ชอบเลยว่ะให้ตายเหอะ
。อนมันหรอกนะ。รู้ว่าผมรักมันนั่นล่ะ..แต่เพื่อนอ่ะเพื่อน..มันค้ำคอค้ำใจนค้ำจุ
ก็เลยต้องทนขยุยใจไปวันๆมองมันบอกชอบคนโน้นคนนี้ไปทั่วเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ความรู้สึกของผมก่อตัวขึ้นเงียบๆภายในใจคนเดียว
ถามว่าเคยคิดจะเลิกชอบมันไหม..
แหม〜ก็คำพื้นเพทั่วไปอย่างที่คนเขาพูดกันนะครับ
。อนเนื้อคนเราก็มีความรู้สึก。ร้องไห้เป็น..แต่ผมถือคติไว้ว่าคนโง่อย่างเจโน่มันน่ะเสียน้ำตาให้ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วเปลือง！
จำได้ว่าตอนร้องไห้ให้มันครั้งแรกก็เพราะว่ามันไม่สมหวังในความรักของมันนั่นล่ะเห็นมันนั่งซึมไปเป็นวันข้าวปลาก็ไม่กินลากไปไหนก็ไม่ไปรู้ตัวอีกที..ก็ร้องไห้จ้าแหกปากลั่นห้อง มันไปแล้วแต่พอรู้เหตุผลที่แท้จริง..
กูทำกระเป๋าตังค์หายอ่ะ ‘
ไอ้เวรที่แท้เลยมัน！ แค่กระเป๋าตังค์หายมันถึงกับต้องนั่งซึมไปไหม？ บอกให้ซื้อใหม่ก็ไม่ซื้อมันจะเอาใบเดิมของมันเก่าคร่ำครึก็จะเอา
ตั้งแต่นั้นมามันห้ามผมเสียน้ำตาให้ใครอีกแม้แต่มันก็ไม่ได้ถามว่าทำไมก็ไม่ตอบบอกแค่ว่าทุเรศเอ้า！ แล้วใครร้องไห้แล้วดูดีมั่งวะ？ ！ระเอกละครนะโว้ย！
“แจมิน”
ว่า？ ”
“กูรักมึงนะ”
“มึงก็อย่างงี้ทุกทีอกหักทีไรก็บอกรักกูมึงไปรักตัวเองให้มากๆเหอะ”
“แต่กูรักมึงจริงๆนะ”
“งั้นก็ช่วยรักตัวเองด้วยแล้วกัน”
..เพราะแค่มึงรักตัวเองก็เท่ากับมึงรักกูแล้วเจโน่คนโง่เอ้ย
。รั้งที่มันโดนเทหรือเทคนอื่นเขา。ยอมรับว่าโคตรดีใจเลย..อย่างน้อยก็ยื้อเวลากับที่ข้างๆของมันให้เป็นของผมไปได้อีกสักพักอั่นั่นล่ะ
ผมก็เหมือนคนที่โดนทิ้งไว้บนเกาะร้างนานๆทีจะมีขวดแก้วลอยน้ำมาข้างในบรรจุข้อความที่พอจะต่อลมหายใจไปวันๆอะไรแบบนั้น
。นจริงไปมากอยู่..แต่ความรู้สึกผมมันเป็นแบบนั้นจรจนะ
ก็คนแอบรักเพื่อนอ่ะมันจะมีอะไรดีมากมายไม่ช้ำในตายก็นับว่าบุญโขแล้ว
ผมเคยถามมันว่าทำไมถึงชอบไปทั่วจีบไปทั่วขนาดนี้เริ่มมาตั้งวันที่มันจะจีบเด็กใหม่นั่นล่ะนล่ะนตอนนี้มันยังไม่หยุดหาความรักของมันเลยและคำตอบที่ได้ก็สไตล์คนโง่ๆแบบ มันนั้นล่ะ..
กูตามหารักแท้ ‘
！รตะไลอะไรของมันวะ？！ 。นนี้ก็ไปหาอีกคนพอจะเริ่มคบก็ไปเทเขาไม่คบสักคนด้วยเหตุผลแค่ว่า..
กูว่าเขาไม่ใช่ ‘
。นที่ใช่ของมึงเป็นยังไงกันนะเจโน่..
。ามันถึงวันนั้นแล้ว…
นั่นเป็นสิ่งที่ผมอยากรู้คำตอบมาตลอดแต่ก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลยจริงๆ
“เจโน่ไปนอนบนเตียงดีๆ”
“ ..หึไม่เอา”
“ไปเร็วๆเดี๋ยวกูเอาผ้ามาเช็ดให้เาเช็ดให้เร็วลุก！ ”
“แจมิน”
“อะไรของมึงอี..ทำไร？!！ ”
เดี๋ยวก่อนเดี๋ยว！ หน้ามึงใกล้ไปล่ะ!! มึงจะเมาแล้วเอาความเหงามาลงกับกูไม่ได้นะ!!
“แจมิน”โอ้โห..เสียง..จะฆ่ากูตายเลยดิใจกูอีกแล้ว..
“เจโน่กูไม่เล่นเอาหน้าหมาๆของมึงออกไป”
“ที่กูบอกรักมึงอ่ะ”
“……”
“กูไม่เคยพูดเล่นสักครั้งเลยนะ”
“……”
โอเคผมควรพูดอะไรไหม？ คือยังไงอ่ะ？ เฮ้ย！ 。รักมึงนะรักมาตลอดเลยเนี่ยกูนะร้องไห้ไปเขียนด่ามึงในไดอารี่ไป..เดี๋ยว..ไดอารี่？ ในมือมันนั่น..
“ดีใจนะ..สมุดที่กูให้อาไว้เขียนด่ากูตลอดเลย”
“เหี้ยเจโน่!! มึงแอบอ่านของกู!!! ”
“แจมิน..ทุกอย่างก็เพราะมึงทั้งนั้นเลย..”
นี่มันเมาหรือมันละเมอกันแน่วะเนี่ย？ เอ่าไอ้เวรร้องไห้อีก！？
“มึงร้องทำไมเนี่ยรักมากหรือไงคนนี้รักมากก็ไปตามเขาไม่ใช่มานอนจมน้ำตาในห้อ..”
“มึงเลิกโง่สักที！ ”
“ตะคอกกูทำไม..กูทำไรผิด..กูแค่อยากเห็นมึงยิ้มได้กว้างๆกูผิดเหรอ？ ”
“กูรักมึงที่แปลว่ากูรักมึงแจมิน！ สักทีาคนอื่นสักที!! ผู้ชายผู้หญิงพวกนั้นก็น่ารำคาญชอบมาวอแวมึงอยู่ได้！ ต้องให้กูจัดการทุกครั้งมึงเลิกทำตัวน่ารักสักทีได้ไหมกูเหนื่อยแล้วนะ!! ”
“ ..ห้ะ?? เป็นบ้าอะไรของมึงเจโน่？！ กูทำอะไรแล้วผู้หญิงพวกนั้นก็คนรักเก่ามึงทั้งนั้นอ่ะกูไปเกี่ยวไร？！ แล้วอะไรผู้ชายกูงง！？ ”
ไม่เข้าใจยังไงนะ？ เดี๋ยวก่อน..คือรำคาญผู้หญิงพวกนั้น?? เลิกน่ารัก？！ โอ้โห..ขนลุกเลยกูนี่ลุกเลย!!
“มึงด่ากูโง่มึงนั่นแหล่ะโง่！ เคยรู้ตัวบ้างไหมทำกูจะเป็นบ้าอยู่แล้ว!! ขึ้นม。ปลายก็เสือกฮอทนักมีสาวมาขอเบอ์ตั้งแต่วัอ์ตั้งแต่วั์ตั้งแต่วัรแเรื่องอะไรกูจะยอม！ กูดูแลของกูมาดีๆไม่ปล่อยมึงไปหาผู้หญิงพวกนั้นง่ายๆหรอก!! แล้วยังไงฮอทเรื่อยๆ！ กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปเป็นไอ้ประธานนักเรียนห่าเหวไรนั่นมีแต่คนกรี๊ดๆๆๆมึงอยู่ได้น่ารำคาญ!!！ มหาลัยแทนที่จะได้อยู่เงียบๆกับมึงสองคนเสือกไปติดออดิชั่น！ กูบอกมึงให้ลองไม่ได้ให้รับ!! เวลามึงก็ไม่มีให้กูเหงามึงรู้มั่งไหม？！ ไม่มีผู้หญิงก็เสือกมีผู้ชายบ้าบอมาตามข้อมูลมึงจากกูกูไม่ชอบ!! พอทำงานกูบอกให้มึงมาทำที่เดียวกับกูมึงก็ดื้อ！ บอกว่าเบื่อกูบ้างล่ะ！ ไม่อยากเจอกูบ้างล่ะ！ ใจกูอ่ะแจมิ..อึ่ก..แม่งเอ้ย！ ”
“……”
“รักกูบ้างหรือยัง？ ักกูได้ไหมรักกูได้ไหม？ เลิกบอกว่ากูเป็นแค่เพื่อนมึงสักที..”
“เจโน่..มึง..”
“กูไม่ไหวว่ะ..กูขอโทษที่คิดไปว่ามึงก็คงคิดเหมือนกัน..”
“……”
“พรุ่งนี้..มึงจะยังเป็นรอยยิ้มกูเหมือนเดิมใช่ไหม？ ฝันดีนะ..”
“ถ้ามึงเดินออกจากห้องกูอีกก้าว..ก้าวเดียว..กูจะไม่รักมึงแล้วนะ”
…ก็แค่หวังว่าผลที่ออกมาจะเป็นไปในทาทอาไว้
…ว่าไม่ใช่ผมคนเดียวที่คิดไปเองอีกแล้ว..
“เดินกลับมาหากู..”
“มึงอย่าเอาแต่ใจดิ”
“ ..แล้วกอดกูเดี๋ยวนี้”
“……”
“เจโน่มากอ..！ ไอ้สัส!! เบาก็ได้!! หลังจากนี้ฟังกูพูดให้ดีๆุดยห！ มึงไม่ต้องเอามือถือขึ้นมาอัดเสียงเลย！ ก่อนอื่น..ม。ปลายกูฮอท？ ฮอทที่หน้ามึงเจโน่！ ผู้หญิงพวกนั้นมาเพ้อเจโน่หล่องี้หล่องั้นคิดว่ากูไม่รำคาญเหรอ？ สาวขอเบอร์？ ขอเบอร์มึงทั้งนั้นกับกูเนี่ยกูต้องร้องไห้เพราะมึงตั้งกี่ครั้งเวลาอยู่คนเดียวใจมึงเจ็บเป็นคนเดียวรึไง”
“อย่าร้อง..”
“เงียบ！ ฟัง！ ลงประธานเพื่ออะไร？ ที่กูทำไปก็เพื่อมึงทั้งนั้น！ แรดนัก！ อยากไปเป็นนักกีฬาโรงเรียนอึ่ก..รู้บ้างไหมว่าพวกนักกีฬาสวัสดิกาเหี้ารเหี้ยไรก็ขอยาก！ กูต้องฝ่าฟันไปตั้งกี่คนกว่าจะได้ขึ้นมาเป็นประธานก้มหน้าหาสวัสดิกามารสวัสดิกาสวัสดิกให้มึงอขาเพื่อให้ผู้หญิงพวกนั้นมาหลงมึงเพิ่มมากกว่าเดิม！ ฮึ่ก..กูเหนื่อยจะหายห่าบอกว่าเขากรี๊ดกูตามึงอ่ะแดกมั่งวิตามินเอจะได้สว่างๆ!! เขาวิ่งตามหาแต่มึงทั่วโรงเรียน!! ”
“แจมิน..กูปวดใจแล้วอย่าร้อง..”
“น้ำตากูตอนนี้รวมกันยังไม่ถึงครึ่งที่กูเคยเสียให้มึงเลย！ 。ยไรกูเจ็บกว่ามึงอีกฮึ่ก..มหาลัยออดิชั่นแล้วไงกูอยากเป็นเหรอนายแบบห่าเหวนั่นก็มึงไม่ใช่เหรอลากกูไปบอกไม่ลองมึงก็ยังยัดชื่อกูลงไป แฟนคลับมึงก็ตามกันจัง！ร！ 。อยากให้มึงเป็นกูเลยต้องสู้มึงเต็มที่ไม่ให้มึงได้หรอกแค่บรรดาแฟนคลับมึงกูก็สู้ไม่ไหวแล้วให้มึงดังกว่านี้กูไม่ตายเหรอเจโน่..กูจะเอาไรไปสู้ผู้หญิงสวยๆ พวกนั้นวะ？ ทำงานที่เดียวกับมึงเหรอ？ เลิกคิดไปได้เลย！ อาหรอกให้กูทนดูมึงถ่ายรูปแล้วนางแบบผู้หญิงพวกนั้นกูไม่เอาหรอกอึ่ก..ใจกูอ่ะเหลวกว่ามึงอีกควาย..ฮึ่ก..”
“ที่กูบอกว่ารักมึง..กูไม่เคยพูดเล่น..มึงขีดเส้นเพื่อนสนิทให้กูมาตลอดแจมิน”
“แล้วไอ้ควายตัวไหนบอกว่าเพื่อนกันดีกว่า”
ห้ะ？ ตอนไหน？！ ..อย่าบอกนะว่าที่มึงสมมตินั่น”
“เออ！ !!าย!! ”
“ก็มึงถามว่าเพื่อนแอบรักเพื่อนมันจะจบยังไงควรสารภาพไหม？ ก็กูถามว่าใครกับใครมึงเสือกบอกกูว่าฮินะกับมึง！ เพื่อนเหอะมึงต้องคู่กูดิฮินะไร！ !!อา!! ”
“ ..มึงแม่ง”
。อนผมได้ปลดล็อคความรู้สึกทั้งหมดออกไปและมันรู้สึกดีมากๆแน่นอน..
“แล้วยังไงกูอดทนมาทำไมตั้งสิบสี่ปีวะ！？ ”
ห้ะ？ คืออะไรสิบสี่ปี?? ”
“กูชอบมึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแล้วรักกูก่อนเหี้ยไรม。ปลาย？ กูชอบมึงตั้งแต่ปอสี่แล้ว!! ”
“แก่แดดแต่เด็กเลยนะมึง!! ”
“ก็มึงยิ้มทำไมล่ะ！ รอยยิ้มมึงอ่ะ..หวงชิบหายแล้วก็เสือกชอบยิ้มเรี่ยราดไปทั่ว！ ไม่ชอบ！ หวง！ ”
“โห..เจโน่น้าเมื่อก่อนทำซึนบอกว่าน่าเกลียดน้า〜”
“ไม่ต้องมาล้อกูเลยเช็ดหน้าดิ๊แม่ง..ห้ามร้องอีกนะต่อไปนี้ห้าม！ ห้ามๆๆๆไม่ให้ร้องแล้วปวดหัวใจจริงๆนะน้ำตนมึงแม่ง..”
“มึงก็ด้วย..อกหักกี่ครั้งก็ร้องไห้มาหากูที่ร้องอ่ะเพราะคิดว่ากูไม่รักใช่ป่ะ？ ”
“เออ！ ”
“โห〜ไม่รักษาฟอร์มแล้วอ่าพี่เจโน่คนคูลหายไปไหนแล้วค๊าบ〜”
“คูลเหี้ยไรคูลแล้วมึงไม่รักกูไม่คูลทั้งนั้นอ่ะ”
โอ่ยใจกู..ตรงเกิ๊น！ บทมันจะตรงก็ตรงจนไปไม่เป็นนะครับจุดนี้
สถานะล่ะ？ มึงกับกูเลิกเป็นได้ยังเพื่อนอ่ะมึงตอบดีๆนะเจโน่”
“ก็เพื่..หยุด！ อย่าตีกู！ 。นะเว้ยมีแต่กระดูกทั้งนั้นเลยมึงอ่ะ。ยอะๆก็เขี่ยะๆาวเป็นแมวเล่นบอลส่วนสถานะกูกับมึงอ่ะไม่เห็นต้องจำกัดเลย..มึงเป็นทุกอย่างแล้วแจมินเป็นลูกชายเพื่อนพ่อที่อยู่ข้างบ้าน 。นเพื่อนสมัยเรียนเป็นเพื่อนร่วมห้องเป็นเพื่อนสนิทเป็นคนในคนครอบครัว..สถานะไหนมึงจำกัดเอาเองเหอะอันไหนกูก็รักมึงทั้งนั้น”
“……”
罗 在 敏…
“กูไปอาบน้ำล่ะเหนียวไปหมดแม่งเอ้ยเออ..แจมินมึงเตรียมลาออกจากงานด้วยนะ”
“อะไรวะ！？ อยู่ดีมาให้กูลาออกเหตุผลด้วย”
“กูเกลียดหัวหน้ามึง！ ไปหามึงทีไรมาทำเป็นขิงว่าได้อยู่กับมึงทั้งวัน้สัสอ้สัส！ อยู่มาจะทั้งชีวิตแล้วฝากไปบอกมันด้วย”
หึงกูว่างั้น？ ”
“คือการกระทำกูไม่ชัดเจนเหรอวะ？
“ ..ก็Full HD！ออกนะเว้ย！ เรื่องไรอ่ะงานนี้กูสัมภาษณ์ได้เองเลยนะ。อ่ะ..นะมึงนะไม่ออกนะ”
อ้อนเข้าไปฮะอ้อนเข้า！ มันแพ้ผมข้อนี้ผมรู้ดี（「ఠωఠ）」
“รู้ว่ากูยอมหน้าอ้อนมึงหน่อยก็เอาเลยนะ”
“แล้วยอมไหมอ่ะ？ ”
“เออ！ ไม่ต้องไปอ้อนคนอื่นเลยนะไม่งั้นกูจะตีมึงแน่ๆ”
“โห〜ทำไมพี่โน่โหดกับน้องแจมจังอ่ะๆมากอดก่อนเร็ว..”
ทำเป็อ้าแขนออกรอรับคนซึนแบบมันทำเป็นเล่นตัวอิดอออยยอมเดินมากอด
。ริงผมคิดว่าผมติดสัมผัสจากมันเลยไม่อยากอยู่ใกล้มันมากแต่ที่ไหนได้..เราติดสัมผัสของกันและกันมานานแล้วมากกว่า
“มึงอ่ะแจมิน..แม่ง..”
“ฮ่าๆๆรักมึงนะเจโน่”
“กูรักมึงก่อน！ รักมึงมากกว่าด้วยรักมึงนะเจโน่รักแจมิน”
“ไอ้สัสกระดูกกูจะหัก！ เบาดิ๊ไอ้หมา！ รักก่อนรักหลังแล้วไงรักกันแค่นั้นพอแล้วถ้านอกใจกูนะกูจะ..”
“มึงหลับฝันทั้งชีวิตยังไม่รู้เลยว่าการที่กูนอกใจมันเป็นยังไงเพราะกูไม่มีวันทำจำคำกูแล้วดูเอาไว้กูจะทำให้มึงเห็น”
น้ำเสียงที่หนักแน่นกับแววตาที่ซื่อตรงของเจโน่ไม่เคยโกหกผมและตั้งแต่รู้จักกันมาเจโน่คือคนที่ผมวางใจไว้ด้วยได้เสมอ
“งั้นก็รู้เอาไว้ว่าหัวใจกูเป็นของมึงมานานแล้วเหมือนกัน”
“โอ้ยยยน่ารักสัส！ อยากฟัดมึงอ่ะ！ กูขอตรงๆ？ ”
“ ..ฟัดยังไง”
“ฮ่าๆๆไม่เหวอดิวะกูไม่ได้จะปล้ำมึงแจมินฟัดอ่ะฟัดแบบนี้”
”“จั๊กจี้โว้！ ฮ่าฮ่าฮ่า〜！ ”
“แต่อนาคตกูปล้ำมึงนะ。。ไม่ดิไม่เรียกปล้ำมึงต้องสมยอมได้แล้ว”
“ ..มึงออกจากห้องกูไปเลย！ ไอ้หน้าหมา!!! ”
อร่างที่เจโน่บอก..เราเริ่มต้นด้วยสถานะลูกชายเพื่อนพ่อที่อยู่ข้างบ้าน
กลายมาเป็นเพื่อนสมัยเรียนที่อยู่ห้องเดียวกันมาตลอด
เป็นเหมือนคนในครอบครัวของกันและกัน
เนเรื่องของปัจจุบันเรายังคงเป็นเพื่อนกัน
เพื่อนที่สนิทที่สุด..
..เพื่อนชีวิตของนาแจมิน🙂
🌻🍀
