Nagising ako’t may kabayo sa sala

Marunong magsalita的Patpatin ito,gusto ko ng damo,sabi niya或buko juice kung mayro’n ka。 Walang agahan,’ka ko。 Nakitanghod ang kabayo sa balikat ko nang buksan ko ang ref; 淘kabayo和hininga niya。 Panis ang gatas sa kontainer。 Umihi siya sa sahig,在阿格纳哈巴哈(dayon malaki ang kanyang burat)。 Sana nagsasabi ka,ayan lang’yong CR,sabi ko。 Pinanood Niya akong maglampaso; 纳伊兰·昂·巴萨汉(Kunangangan ko pang) 安邦吉hi。 Tipikal ba’to,tanong ng kabayo na medyo naghihingalo; alin,balik-tanong ko,na gapapatuyo ako ng ihi ng kabayo? Napabuntung-hininga siya,kung pa’no bumuntung-hininga ang和gani kabayo sa pagitan ng kanilang mga ipin在butas ng ilong。 Ibig kong sabihin,sabi niya,habang sinasampay ko ang mga basahan,kapag may bisita kang kabayo,nililinis mo talaga ihi nila,madali kaming maihi,对不起。 Ano bang dapat ginagawa’pag nadatnan mong may kabayo sa sala mo,tanong ko mula sa banyo habang nagliligp it-paabot nga ng twalya,’wag’yong green,’yong purple,在inabot naman niya。 Pinanood Niya’Kong magsuklay在sa萨拉明,nakita kong sabukot和kanyang buhok。 Sinuklay ko siya ng pangkamot at nagngiting kabayo naman siya; 安达米·旺·加拉帕塔(Andami Mong garapata),波那哥岛,在tumadyak siya bahagya pero nang natabig niya ang tokador ay inayos din niya kasi totoo naman。 Saan ka pupunta,habol niya sa’kin sa tarangkahan,at do’n ko lang napansin na kupas na ginto ang kanyang balahibo’tlaylay ang muscle sa kanyang balikat,may kaunting damo sa likod,sabi ko sa kanya,Kung Alam Ko lang na magkakakabayo ako sana hindi ko pa pinadamo sa mga bata no’ng Linggo。 Pero saan ka nga pupunta,乌拉特尼雅。 帕帕索(Papasok),可能 Ano gagawin ko rito buong araw,tanong niya sa’kin,medyo balisa。 Ewan,manood ka ng TV,basta kung ano gusto mong gawin,ikaw,ano ba ginagawa ng mga kabayo? 北印度语inantay sumagot; sumakay na ako ng dyip。 Gabi na ulit pag-uwi ko。 在Tiningnan Ang Tangan Kong Supot的Pero tumigil muna ako sa tapat:’pag’yong kabayo na’yon hindi natuwa sa dala ko,katakut-takot na kantyaw inabot ko sa mga katrabaho ko no’ng nahuli nila’kong nagdadamo sa tabing lote, sisipain ko’yon。 Pagpasok ko,bukas ang TV pero walang kabayo。 Pumunta’ko sa likuran,hinanda na rin ang sarili’sakaling makita ko siyang patay。 Pero wala siya ro’n。 Nakatiklop din ang mga basahan在mukhang nilaban。 Inikut-ikot ko ang balikat ko mula sa kakabiling-biling ng mga汉堡包; pinunit ko ang pang-anim na buwan mula sa kalendaryo。 Babalik pa kaya’yong kabayo? Sa kakaisip ko sa kanya nakalimutan kong bumili ng sariling hapunan; aanhin ko kaya’yong damo吗? Ampanho ng panis na gatas。 Sana bumalik siya; magpapasama’kong maghanap ng trabahong lilipatan,tipid pamasahe rin’yon。 在nang papatayin ko na rin,sa tabi no’n,n’n na na nata和ang isang sulat上的don ko lang namalayang bukas pa rin’yong电视上的Paruo’t parito’ko sa pag-aayos ng pamamasaysay。 Ganito pala ang sulat-paa ng isang kabayo。 Ang sabi niya:“ Mukhang isa itong panaginip。 O kababalaghan。 瓦朗·希拉·希兰·卡列萨(Walang Hila-hilang kalesa)的瓦朗塔帕·德罗霍(Walang Tapa de Rojo)。 Pero Kung Hindi Ito Panaginip,Baka Isang masamang biro; ang mga naiiwan sa bahay,ito lang ang ginagawa? 玛格巴巴德电视广播公司,印度广播电视公司,印度广播电视公司,印度广播电视公司和印度电视台。 ano’yong’bahay ni kuya’,bahay ba talaga’yon at kaninong kuya siya? 无论如何,natutunan ko naman’yong salitang hokage,ninja’yon,’di ba? Hihintayin pa sana kita pero naisip ko ring gabi na,baka hinahanap na’ko ng kalesa driver ko; gusto pa sana kitang ilibot pero mag-aalala sa’kin’yon。 Anrupok na ng kalesa niya在pareho na kaming matanda。 Mahanap ko sana daan pauwi。 Napakainam nitong kababalaghan; naramdaman kong kabayo pa rin ako kahit papa’no at印度语lang hayop na kailangang kumayud nang kumayod。 Hanging sa muli,ang kabayong naabutan mo sa sala。” Itinupi ko ang sulat,ibinulsa。 Ilang oras na lang at kailangan ko na uling gumising habang nanlilimahid pa rin ang mukha ko sa usok at mantika。 Nag-iisa akong hukot sa silid。

Dibujo:塞缪尔·E·布里奇