“ Eskidenböyleölmezdiinsanlar。 Ölecekolanyaşlanıryatağadüşerdi。 Başındatanıyanlaroturur，杜阿库尔，苏韦里莱尔迪。 Ölmesinibeklerlerdi。 Hatta baabaannemetrafındakilere’Beni okuyun da，artıköleyim’demizazamanında。 Şimdikütdiye gidiyor insanlar。 Kalpti，Kanserdi，Suydu Buydu derken iki aydadağgibi adamölüyor，gidiyor。 Doğrudürüstgörüşemiyorsun，helalleşemiyorsun胆汁”demiştiannem bir keresinde。 Bundanyaklaşık40塞内·翁斯，11000公里ötedeydi。
Dünkügibi irkilerekuyandımbu sabah da。 Artıkiyicearsızlığıelealmışkertenkeleler panik halindeüzerimdenatladılar。 Sanırımbir tanesisakallarımınarasınagizlenmeyeçalıştı。
她的uyandığımdarutin olarakyaptığımgibi kendimigözdengeçirdim;
Gözler…görüyor; tahtalarla ancayarısınıkapatabildiğimbarakamınçatısı，barakanınhemenüzerinedoğrueğilenhindistan ceviziağacı，mavigökyüzü，ondan daha mavi olan veçatınındiğeryartam
Kulaklar…duyuyor; sahile vuran dalgalar，rüzgarınçarptığıkapı，muhtemelen hala birşeylerbulmaümidiile yemekkaplarınıkarıştıranfarenintıkırtısı，çokuzaklardan gelençirkin…
Eller…çalışıyor; parmaklarımtam kapanmasa da yumruk yapabiliyorum。
Bacaklar…ağırıyor; 儿子10 senedirolduğugibi。
Nefesalıpverme…sancılı…
Yaklaşıkbiraydır，和其他Yayılyorum。 Yaklaşıkbirhaftadıriseyatağımdandoğrulupyemek yemek ve su suiçmekharicinde barakamdançıkamıyorum。 她的gözlerimikapattığımda’ölümeyattığımı’bilerek uyuyorum。
Sankihayatımboyuncaalacağımbelirli hacimdekihavanınartunak sonunagelmişimgibigöğsümdeki与她的朋友联系。 Ciğerlerim她的奶奶daha az hava alabiliyor，yavaşyavaşboğuluyorum。 “KOAH’dırmuhtemelen”demiştimilkbaşladığında。 加里巴·哈克利德姆。
20 seneöncebu adayageldiğimdekaybedecek birşeyleriminolmasıiçinkendimesözvermiştim。 Çünküherkesin bir birölüyorolmasıve bunakarşınbirşeyyapamamakinsanıhissizleştiriyordu。
KırılanayağınıniltihabıkanınakarışmayabaşlayanBengü’nünölümüendayanılmazıydı。 Acısınıdindirecek她的命中denemiştik。 Ama kendivücudunuz大小ikkence etmeyebaşladığındaonu durduracak birçarekalmıyor。 “Artıkölsün” sadecegüzelbir temenni oluveriyor ve bu da elinizden gelen tekşeyoluyor。
Sibel’inbalıktutmaya tekbaşınagidipboğulmasıiseBengü’nünvefatındanyaklaşıkbir ay sonraolmuştu。 Buz kesen cesedinigöldençıkarıpgömmüştük。 Bunun bir intihar olupolmadığınıhaladüşünürüm。 AmaçszzcaBalıktutup yemek，她的akşamyatıpsabah kalmak，tekrar yemek yemek，tekrar uyuyup uyanmak muhtemelenölmeyiisteyecek kadarsıkıcıydı。 Zatençökmüşolan psikolojinize isehiçbiryardımıolmuyordu。 Etier intiharsa，geldiğinigörememiştimamaüzerinedüşününcebirmantıkörtüsüneoturuyordu。
Beşsene sonraYalçınabi zehirlendi。 Otavuğuyemedemiştik。 Amasanırımaçlıkinsana她的命中yaptırıyor。 Neyse ki onunvekatısakin ve beklenen birşekildeolmuştu。 Ayrıcaafyonyetiştirmekonusunda bayaiyileşmiştik。 Uyuya uyuyaöldüadam。
3 sene sonra da Mert’in bir kavgadavurulduğunuduydum。 玉兰油1günlükmesafedeolmasınarağmengidesimgelmemişti。 Uzundurtanıdığımsonkişiyidebaşkalarıgömsünistedim。 Bahsettiğimhissizliğide o zaman farkettim。
Uzun planlamasüreçleri，örenme，deneme，yanılma，tekrar deneme derken kendimi bu adada buldum。 AslındaaklımdaAmerikakıtasınaulaşmakvardı。 Ama gemi karayavurduğundaçabalamaktanvazgeçtim。 “她的halükardatekbaşımakalacağım女士，或者zaman tekbaşınalıkharici bir ihtimalin胆汁olmadığıburadayaşarım女士”，diyedüşünmüştüm。 Bunda Robinson Cruzo’yaöykünmemde etkiliydi。
Şimdiise 63yaşında，儿子irssızbiradanınyapayalnızbirköşesindekibir barakada，儿子biröksürüklesöndüreceğimciğerleriminiflasınıbekliyorum。 Mümkünolduğundaacısızolmasınıumarak…
Bir yudum su ileağzımııslatıptekraryattım。 Uykuya dalmadanönce“Ölümlerdeçokdeğişti”迪迪姆·肯迪·肯迪姆。 “ Eskidenmaceralıölürdüinsanlar，böylepat diye。 Gelirkençokbelli etmezdi kendiniölüm。 Belkiöylesiçokdaha iyiydi。 Çünküİntihar胆汁olsa，insan kendisineölümüyakıştıramıyor。 Elbettetanıdıklarısevdikleriölmesinistiyor。 Ama ençokda kendisiölmesinistiyor。 Görüpgezeceğinden，kazanıpharcayacağındandeğil，sadece varolmak istiyor。 Bilinmek，tanınmak，hatırlanmakistiyor。 Belki de oyüzdenayrılıklarölümdendahaçokkoyuyor insana。 Dahaölmedenyitip gittimiziçin。 Birilerinin bilerek ve isteyerek bizi kendidünyalarındayok ettikleriiçin…” diyedüşündüm。
Uykuağırbastı。 “ Hayret .. Bu seferöksürmedim” diye sevinirkenuyuyakaldım。
